Każdy wie kto za kim stoi
W ogromnej kolejce, symbolu codzienności Polski początku lat 80., przypadkowe rozmowy odsłaniają napięcia, absurdy i niewidzialne zasady rządzące życiem w czasach niedoboru. Zmarz-Koczanowicz zamienia banalne oczekiwanie w surrealistyczny portret społeczeństwa, w którym każdy wie, kto za kim stoi.
Krótki, przewrotny portret Polski początku lat 80., w której kolejka stała się jednym z najbardziej charakterystycznych doświadczeń codzienności. W czasach permanentnego niedoboru można było czekać godzinami na podstawowe produkty, a samo stanie w kolejce stawało się osobną formą życia społecznego. Zmarz-Koczanowicz rejestruje tę rzeczywistość bez tradycyjnego komentarza, oddając głos ludziom stojącym w ogromnej kolejce. Ich urywane rozmowy, poprzez montaż i pracę z dźwiękiem, układają się w surrealistyczny chór. Pytania o to, kto stoi pierwszy, kto przyszedł w nocy i kto może zostać wyrzucony z kolejki nabierają ironicznego, niemal politycznego znaczenia – kolejka staje się miniaturą społeczeństwa, w którym każdy zna swoje miejsce. Świadomie wykreowane kadry, dalekie od estetyki Polskiej Kroniki Filmowej, przekształcają banalną sytuację w poetycki i niepokojący obraz rzeczywistości. Zmarz-Koczanowicz, która wcześniej studiowała malarstwo, zapowiada tu charakterystyczny dla swojej późniejszej twórczości sposób patrzenia na codzienne absurdy.
Maria Zmarz-Koczanowicz
Maria Zmarz-Koczanowicz (ur. 1954) to polska reżyserka filmów dokumentalnych, znana z ironicznego i wnikliwego spojrzenia na współczesną rzeczywistość. Studiowała malarstwo, a następnie reżyserię na Uniwersytecie Śląskim. Jej filmy podejmują temat zachowań społecznych, satyry politycznej, pamięci zbiorowej i życia kulturalnego. Wśród jej najważniejszych dzieł są Major, czyli rewolucja krasnoludków (1989), Noc z generałem (2001) i Pokolenie ’89 (2002). Wykłada reżyserię dokumentalną w Szkole Filmowej w Łodzi.
Reżyseria: Maria Zmarz-Koczanowicz
