Lili
Poproszona o pozowanie jako „China Girl” w studiu telewizyjnym Lili odkrywa przemilczaną historię kobiet, których biała skóra przez ponad sto lat służyła jako techniczny punkt odniesienia dla odwzorowania kolorów w filmie. Za pomocą materiałów archiwalnych, found footage i nagrań dokumentalnych film pokazuje, jak ta pozornie neutralna praktyka filmowa odzwierciedla i utrwala głęboko zakorzenione uprzedzenia wobec koloru i osób o innym niż biały kolorze skóry.
W studiu telewizyjnym dziewczyna o imieniu Lili zostaje poproszona o odegranie roli tak zwanej „China Girl”. China Girls, obecne w historii kina od lat 20. XX wieku, to kobiety o kaukaskim kolorze skóry, filmowane obok tablicy kolorystycznej w celu kalibracji kolorów filmu. Nie muszą zapamiętywać dialogów ani wcielać się w żadną postać. Wystarczy, że mają nieskazitelnie białą cerę. Ich skóra – biała jak porcelana – służy jako punkt odniesienia przy korekcji kolorów obrazu z kamery i podczas kopiowania filmu, ostatecznie wykluczając osoby o innym kolorze skóry, które nie wpisują się w tę niejawną normę.
Lili opowiada historię jednej z tych „China Girls”, wykorzystując materiały archiwalne, found footage i nagrania dokumentalne, a jednocześnie poddaje krytycznej refleksji tradycję „China Girls”, osadzając ją w kontekście społeczeństwa, które – jak zauważa antropolog Michael Taussig – przejawia charakterystyczny dla siebie lęk i nieufność wobec koloru.
Film wyświetlany wspólnie z Sufitem.
An van Dienderen
An van Dienderen to belgijska reżyserka i badaczka, której twórczość koncentruje się na mediach, władzy, reprezentacji i nierównościach społecznych. Posiada doktorat z nauk o kulturze porównawczej i jest profesorką oraz starszą badaczką w KASK & Conservatorium w Gandawie. Jej cenione na świecie filmy prezentowano na najważniejszych festiwalach i w muzeach, m.in. w MoMA, FID Marseille i CPH;DOX. Jej twórczość jest dystrybuowana na arenie międzynarodowej.
Reżyseria: An van Dienderen
