
Nadzieja to krótki, eksperymentalny dokument o szukaniu tożsamości, badaniu relacji z własnymi korzeniami i odkrywaniu przeszłości. Opowiada o podróży na rodzinne Podlasie w poszukiwaniu umitycznionych szeptuch i odpowiedzi. Nieoczekiwanie doprowadza nas jednak kolistym ruchem do innego źródła – zapomnianej miłości z dzieciństwa.

Franciszka Sutryk
Frania (ona/on, 2003) wychodzi z kontrastujących ze sobą środowisk podlaskiej wsi i Warszawy. Aktualnie studiuje Film Eksperymentalny na Akademii Sztuki w Szczecinie. Tworzy głównie tam oraz w Warszawie, eksplorując i badając różne krótkometrażowe formy filmowe, takie jak np. dokument, animacja, wideo art czy found footage. W swojej twórczości skupia się na namacalnie bliskich tematach; swoich relacjach, wspomnieniach, emocjach, ciele, historii. Kierując się zasadą “im bardziej coś jest intymne, tym bardziej uniwersalne” stara się uchwycić i zbadać szersze konteksty i schematy swojego doświadczenia, ukazać jego uniwersalność i pospolitość. Celem jej twórczości jest zbliżenie potencjalnej odbiorczyni/odbiorcy do jej własnego przeżycia, zbliżenie jej do czucia siebie.
W jej filmografii znajdują się między innymi takie tytuły jak: i kochanie – krótki film eksperymentalny o traumie generacyjnej, doświadczeniu wojny i upływie czasu, pokazywany na wystawie ASPOL w Paryżu; Widok – animacja poklatkowa stworzona z materiałów wyciętych z polskich magazynów i gazet, odwołując się do teorii Johna Bergera film eksploruje temat kobiecości, pokazywany na festiwalu UnArchivefest w Rzymie; for movement – film 360, immersyjne doświadczenie badające ruch i taniec, przeprowadzające widza przez różne przestrzenie taneczne, od ciemnych klubów po oświetlone, lustrzane studia; Foria – intymne wideo art skupiające się na temacie dysforii płciowej, w którym ciało pofragmentowane światłem staje się głównym medium wyrazu.
Frania widzi dużą wartość w procesach kolektywnych i tworzeniu wspólnym. W 2024 roku uczestniczył w queerowo-feministycznym programie edukacyjnym Kem School czyli performatywnym procesie uczenia (się) i oduczania oraz refleksji nad kolektywnymi formami oporu. Po drugiej stronie kamery brał udział w takich projektach jak film active/passive reżyserii Jany Górskiej (pokazywany na warszawskim Post P_rn Arts Fest oraz Porn Film Festival Amsterdam) czy Poliamoryczne Ogródki Działkowe Danielki Weiss.
Reżyseria: Franciszka Sutryk
Napisy: angielskie








