Canale Grande

Friederike Pezold (Pezoldo)

Od 1969 r.! Jej prace ClimateArtPieces były prezentowane w różnych muzeach. W 1970 r., po zajęciu się rysunkiem i projektami nowej, „zmysłowej” architektury, zaczyna pracować z wideo i fotografią. W 1971 r. stworzyła swoje pierwsze wideografiki. W seriach fotograficznych i filmach wideo odtwarzała ruchy i części ciała: „Nowy język znaków ciała”. W 1972 r.: GenderArt z „elastyczną płcią”. Od 1974 r. zakłada „Tai Chi dla oczu” oraz projekt „Wolniej, mniej, pusto na ekranie”. W 1977 r. powołała również „Radio wolna Utopia”, które w dużej mierze składało się z rejestratora i monitora na własnym ciele, by swobodnie i niezależnie przekazywać program buntu przez miasto, przeciwko kwotom. W 1996 r. powstało „1. Wiedeńskie Muzeum Wideoartu i Bodyartu”. W latach 2002–2020 działała „1. cyfrowa i realna rewolucja-ludzie dla spowolnienia, opróżniania, wyciszania przyszłego cyfrowego świata” (m.in. Thinker, Monk i inni – częściowo pokazani w filmie Revolution of the Eyes, jednak są prawdziwi, czyli cyfrowi i realni) oraz „1. pauzy obrazowe spojrzenia i obrazy strzałkowe”. W tym czasie jej program w dużej mierze polegał na „odrzuceniu biznesu sztuki”! Jej prace prezentowano m.in. na Berlinale, Documenta w Kassel, Biennale w Paryżu, Lyonie i Wenecji, w Whitney Museum, MoMA i Centre Pompidou. Mieszkała w Nowym Jorku, Paryżu, Wiedniu, a obecnie rezyduje w Salzburgu.